سیاه مشق

فقط منتظرم یک تکه کاغذ خالی ببینیم با ولعی عجیب شروع به سیاه کردنش می کنم حالا یا با طرح یا با نوشته

این روزها دوست دارم اونچه که تو مغزم هست رو پرینت بگیرم

اما خوب چون امکانش نیست یه جور نمونه برداری از کل اطلاعات می کنم و اونا رو روی کاغذ میارم

حالا چرا اینجا نمی نویسم بر میگرده به اون حس علاقه قلم به دست گرفتن

مچم داره از اون دردا می گیره بس که رو کیبورد و موس غلطید

کیبورد هم لیبل فارسی نداره در نتیجه نسبت به چند سال گذشته جهش قابل توجهی زدم از به خاطر سپردن الفبای فارسی روی کیبورد انگلیسی

شاید یه روزی این نوشته ها رو همشو جمع و جور کردم یه عنوان هم بالاش بذارم و بفرستم ایران و بگم

بیاین یه بغل حرف هایی که نمی شد از پای خطوط انتقالی  براتون بزنم اینا بودا

Advertisements
این نوشته در وبلاگ نویسی که من باشم ...., تهران من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s